10 Nisan

Bu güvenmeme işi insanlıktan çıkmış olabilir mi? Tanrıya da mı güvenmiyorum yoksa? Ona bile üstü kapalı dualar ediyorum o da ne istediğimi anlamıyor olabilir. Bunun sonucu olarak istediklerim gerçekleşmiyor benim de inancım köreliyor olabilir. Ama tanrı benim ne istediğimi bilmez mi yani normalde olması gereken bu. Demek benim de ne istediğimi iyice düşünüp açık açık söylemem gerek. Bakalım, biraz da böyle deniyelim... Denemekten bi zarar gelmez heralde. (Kolaydı ya...)

9 Nisan

Aşık olmuş heralde yazık. Yazık diyorum çünkü kendisi de bilmiyor. İnsanın ne istediğini bilmesi önemli ama çok zor ben bile bilmiyorum ki ona bi tavsiyede bulunayım. Benim de kafam onunki kadar karışık. Hissettiklerinin adını bulmak karşılık beklemek bunlar ciddi ciddi yoruyor insanı. Bugün tartıştık biraz kendisiyle. Şaka kaka oldu. Elbette benim de hatalarım oldu bu tartışmada, biraz fazla abarttım sanırım ama onu kendime yakın görüyorum böyle olunca da kaybetmemek için daha fazla çırpınıp dibe batıyorum. Etrafım salak saçma insanlarla dolu. Arkadaş seçiminde biraz geniş davranıyorum ne olursan ol gel gibi bi tarzım var pek konuşmam zaten insanlar da bana derdini anlatır sırlarını paylaşır böylece kolay iletişim kurarım onlarla. Benim derdimi anlattığım kimse sanırım yok. Dost seçiminde ise elimi çok sıkı tutuyorum. Gerçekten kendimi yakın hissettiğim insan sayısı çok az. Onlar bile gerçekte ne olup bittiğini bilmezler. Ne kadar yakın hissetsem de gerçekte neler düşündüğümü bilen yok. Herkes farkı gözle görüyor beni ailem bile onlara bile anlatmıyorum. Bu güvenmeme konusunda ciddi psikolojik sorunlarım var heralde.